رفتن به نوشته‌ها

من درک میکنم (۱)

شاید برای شما گاهی  پیش امده که خود را بجای دیگران بگذارید و حس کنید خیلی می توانید حال آنها را درک کنید و بعد با کلمه افسوس ابراز احساسات کنید. نه اینکه کار اشتباهی باشد که برعکس بسیار خوب است و حداقل اتفاقی که می افتد این است که قضاوت نمی کنید. اما امروز حرف من چیز دیگری است. میخواهم از حس درک کردن و همچنین از تجربه کردن بگویم.

در اطراف ما انسان هایی وجود دارند که از نعمت شنوایی محروم هستند. و ما میبینیم که آنها در سکوت مطلق ، صحبت می کنند و با دیگران ارتباط می گیرند. اگر از دور آنها را ببینید حتما این سوال در ذهن شما پیش می­آید که چطور می­توانند تحمل کنند و زندگی کنند. اما وقتی از نزدیک آنها را دیده باشید میبینید که چقدر خوب زندگی می­کنند چقدر سرشار از استعداد و توانایی های دیگر هستند و از همه مهم تر چه دنیای جذاب و عجیبی دارند. همانطور که همیشه می گویم در محدودیت قدرت بیشتری پیدا می­کنند .

زمانی که در دنیایی زندگی کنی که اکثر انسانها صحبت می کنند و میشنوند و بواسطه آن خیلی راحت ارتباط میگیرند و تجربه و علم دیگران را میگیرند و استفاده میکنند و صدای طبیعت را میشنوند و الگو می گیرند در حالی که تو هیچ صدایی نمی شنوی اما میبینی و میفهمی و برای هر کاری از کوچکترین ارتباط ها مثل صحبت کردن تا فیلم دیدن و درس خواندن و کار کردن و … همه را با زحمت مضاعف انجام می دهی، کمی برای درک کردن دیگران سخت می شود.

خیلی از مواقع به این فکر می­کردم که چقدر دردناک است که لذت شنیدن را نمی­چشند. اما یک هفته ای است که حس دیگری مرا به فکر فرو برده این است که من در لحظه ای،  کمی از حس آنها را تجربه کردم و با اینکه از این تفاوت آگاهی داشتم اما به وضوح درک کردم که  فکر کردن به آنها و بجای آنها بودن زمین تا آسمان تفاوت دارد.

داستان از این قرار بود که در اینستاگرام خانم ناشنوای تحصیلکرده، جوان و هنرمندی را دنبال می­کنم که هنر آشپزی خود را در اختیار دیگران می گذارد و در حیطه خود یکی از بهترین هاست.اکثرا آموزش خیلی روان می­نویسد و برای ما برقراری ارتباط با او هیچ مشکلی نیست و البته بخاطر اینکه تحصیل کرده هستند حتی موقع صحبت کردن به زبان ناشنوایان بخاطر ادای درست کلمات ، ما تا حدودی بهتر متوجه می­شویم. تا اینکه در یکی از همین روزها با یکی از دوستانش اجرای  لایو داشت ، من هم آنلاین بودم و دوست داشتم ببینم و استفاده کنم. اما بدلیل اینکه فکر کنم به زبان ناشنوایان بین المللی صحبت می­کردند و اینکه سریع تر حرف میزدند من هیچ کلمه ای را متوجه نشدم. و بعد از چند لحظه احساس شدید تنهایی بمن دست داد واحساس کردم نمی توانم تحمل کنم و باید از لایو خارج شوم. در یک لحظه با تمام وجودم حال آنها را حس کردم زمانی که بین ما زندگی می­کنند و فقط شاهد حرف زدن ما با دیگرانند. و این حس تنهایی حسی است که شاید هیچوقت به آن توجه نکرده بودم و چقدر می تواند سخت باشد بین دیگران باشی و احساس تنهایی داشته باشی.

به این فکر می­کنم که چقدر خوب می­شود اگر در جمعی بودیم که ناشنوایی حضور داشت بیشتر از قبل ارتباط برقرار کنیم و حتی سعی کنیم داستان هایمان خاطراتمان یا هر بحثی که می­شود را به زبان او هم بیان کنیم و یا اینکه جوری زمان را بگذرانیم که آنها هم در آن مشارکت داشته باشند.

و الان بیاد رمانی افتادم که مدت زمانی فکر من را درگیر کرده بود و از ابتدا تا پایان داستان خودم را بجای شخصیت داستان تصور می­کردم.

رمان من پیش از تو درک کردن یک موقعیت خاص را برایم تداعی کرد. و در لحظات خواندن داستان من فقط داشتم خودم را اننسانی می­دیدم که دیگر نمی­تواند راه برود.خودم را در خانه خودم با همان اتاقی که ۱۰تا پله می خورد می دیدم که نمی­توانم دل بکنم از آن و به اتاق پایین بیایم . نمی توانم برای هر کاری که دارم از دیگران کمک بگیرم. نمی توانم خیلی از کارهایی را انجام بدهم که شاید الان خیلی از این انسان ها با حال خوب می توانند و انجام می دهند . من در ان لحظات با تمام وجودم می فهمیدم که چقدر باید قدرت ذهنی و عاطفی قوی داشته باشی که بتوانی بجای آنها و مثل آنها زندگی کنی.

بله ما تفاوت داریم اما تفاوت اصلی ما در نداشتن عضوی برای آنها نیست؟ تفاوت اصلی ما در فقدان تحمل و صبر و اراده درخود ماست. چیزی که کمتر از هر چیزی به آن توجه می کنیم  و در دسته بندی هایمان فقط از نبودن عضوی می گوییم که در داشتن و نداشتن آن هیچ نقشی نداشته ایم و هیچ زحمتی نکشیده ایم.

برای من این انسانها قهرمان هایی هستند که زندگی را سخت اما زیبا زندگی می­کنند.

منتشر شده در من درک میکنم

یک دیدگاه

  1. چقدر این نوشته پایان‌بندی قشنگی داشت. درود بر تو…

    تفاوت ما در فقدان تحمل و صبر و اراده است…

    خیلی تعریف دقیقی بود و باهات موافقم:)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *